แม่ชีหรือแม่ขาว พาชาวบ้านอพยพหนีภัยสงครามมาตามแม่น้ำของหรือแม่น้ำโขง พบ พระพุทธรูปโบราณ ปางมารวิชัย ก่อด้วยอิฐถือปูนผสมยางเปลือกไม้และเกสรดอกไม้ ตกลงที่จะตั้งบ้านเรือนในบริเวณนี้ ชื่อบ้าน “กงพะเนียง” ชาวเขมราฐมีความเชื่อถือและศรัทธาต่อหลวงพ่อองค์แสนมาก เพราะเมื่อเกิดกรณีพิพาทไทยกับฝรั่งเศษ หลายครั้งที่ฝรั่งเศษทิ้งระเบิดและยิงปืนใหญ่ข้ามมาฝั่งไทย ปรากฎว่าเขมราฐไม่เกิดความเสียหายรุนแรงเลย พระสามพี่น้องที่สร้างรุ่นเดียวกัน คือ พระองค์หมื่นที่อูบมุง พระองค์แสนวัดโพธิ์ และพระองค์ตื้นวัดปากแซง ทั้งสามวัดหันพระประธานไปสู่แม่น้ำโขงเหมือนกัน งานสักการะปิดทองหลวงพ่อองค์แสนจัดในเดือน 5 เพ็ญของทุกปี วัดโพธิ์เป็นวัดในสังกัดมหานิกาย เนื้อที่ 4 ไร่ 22 ตารางวา ตำนานว่าเมื่อครั้งแรกเริ่มที่ตั้งบ้านกงพะเนียง แม่ชีที่อพยพมาจากเวียงจันทร์ได้ชักชวนชาวบ้านให้ตั้งวัดขึ้นได้มีการพบพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ที่ต้นโพธิ์ใหญ่ริมฝั่งแม่น้ำโขง จึงได้ชื่อวัดโพธิ์ตั้งแต่นั้นมา เมื่อมีการสถาปนาบ้านกงพะเนียงเป็นเมืองเขมราฎร์ธานีสมัยรัชกาลที่ 2 จึงได้มีการก่อนสร้างวิหารและก่ออิฐถือปูน



เลขที่ : 10 ม.7 ต. เขมราฐ อ. เขมราฐ จ. อุบลราชธานี 34170

- พระครูวรกิจโกวิท

- ดร. วศิน โกมุท : มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี :

-